Συγγνώμη άκακα αμέριμνα πλάσματα για την τύχη που σας περιμένει.

Ζωοφιλία

Αφιερωμένο στα Ζώα 
Είναι νωρίς ακόμη μεσ᾿ τον κόσμο αυτόν. Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα. Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες, θάρθει μια μέρα να μας θάψουν κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, να γυαλίζει επάνω τους
η απονιά των ανθρώπων 
                        
Απο το Μονόγραμμα του Οδυσσέα Ελύτη.   
      

Το χαρούμενο κατσικάκι.....και ο

"πολιτισμένος κόσμος μας"

Αυτή τη χαρά και τη ζωή ενός πλάσματος δεν έχει δικαίωμα να την αφαιρέσει βίαια, κανένας, καμία αρχή, καμία εξουσία, καμιά σκοπιμότητα, καμιά κυβέρνηση. Όλα τα κράτη είναι ανήθικα και βάρβαρα. Η αφαίρεση της ζωής είναι πράξη που σε μια άλλη κοινωνία αισθημάτων και όχι ανθρωποκεντρισμού, θα έπρεπε να τιμωρείται με την διαδικασία του χαρακτηρισμού της δολοφονίας. Μέχρι να γίνονται σφαγές ζώων, πρέπει να μην ακούγεται η λέξη πολιτισμός.

Αν είχατε δύναμη θα έλεγα παραφράζοντας το Μαρξ

« Ζώα όλου του κόσμου ενωθείτε» 

 ΠΟΣΟ ΣΟΚ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ
Χρειαζόμαστε πολλές τέτοιες σκηνές σοκ, μήπως και ξυπνήσει η ναρκωμένη μας ευαισθησία για τον πόνο των ζώων. Μήπως με τέτοιες σκηνές, που όταν τις βλέπεις, το μόνο που θέλεις είναι να πας σε μια γωνιά και να πεθάνεις, αυτός που τρώει την μπριζόλα συνειδητοποιήσει πόσο πόνο, πόσο τρόμο, πόση αγωνία έχει μέσα της αυτή η μπριζόλα! Όταν έγιναν πριν μερικά χρόνια οι δολοφονίες ανθρώπων στη Νορβηγία αν θυμάμαι καλά, σε μια κατασκήνωση από ένα φρενοβλαβή, ο άγγλος τραγουδοποιός Μόρισεϊ, έκανε σύγκριση των δολοφονιών με τη σφαγή των ζώων και οι δηλώσεις του προκάλεσαν σοκ και οργισμένες αντιδράσεις. Ο Μόρισεϊ αναγκάσθηκε να δώσει εξηγήσεις « Αν σωστά νιώθετε φρίκη μπροστά στις δολοφονίες στη Νορβηγία, σίγουρα θα αισθάνεστε φρίκη για τη δολοφονία κάθε αθώου πλάσματος. Δεν μπορείτε να αγνοείτε το μαρτύριο των ζώων, μόνο επειδή τα ζώα "δεν είναι εμείς" », είπε ο Βρετανός τραγουδιστής. Το ίδιο θέμα πραγματεύεται και ο Νομπελίστας μυθιστοριογράφος Κουτσι, στο όχι από τα καλύτερα μυθιστορήματα του "Ελιζάμπεθ Κοστέλο" , όπου συγκρίνει, την ηθελημένη άγνοια των Γερμανών (ή Πολωνών γύρω από το στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα), για τη φρίκη μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί, με την ηθελημένη άγνοια των ανθρώπων σε σχέση με αυτό που γίνεται μέσα στα σφαγεία με τα ζώα. «Επιτρέψτε μου» λέει η Κα Κοστέλο σε μια συγκέντρωση Ακαδημαϊκών,« να το πω ανοιχτά: «είμαστε περιτριγυρισμένοι από μια επιχείρηση παρακμής, αγριότητας και θανάτου, η οποία ανταγωνίζεται οτιδήποτε το Τρίτο Ράιχ ήταν δυνατόν να κάνει. Θα έλεγα μάλιστα ότι το ξεπερνάει κιόλας, αφού η δική μας επιχείρηση είναι χωρίς τέρμα, αυτοπαραγόμενη· φέρνει λαγούς, πουλερικά, εκτρεφόμενα ζώα ασταμάτητα μέσα στον κόσμο, με σκοπό να τα σκοτώσει».
 

 

Σ᾿ αυτό το βάρβαρο κόσμο ούτε η ζωή σας ούτε η ομορφιά σας ούτε η αγαθότητα σας μετράει.

Γέμισαν έρωτες οι μεγάλες γούρνες
αγαθά σκύψανε τα ζώα μοσκάρια και αγγελάδες
σα να μην ήτανε στον κόσμο πειρασμός κανένας
και να μην είχαν γίνει ακόμα τα μαχαίρια.

Άξιον Εστί  Οδυσσέας Ελύτης

Μερικές  συμβουλές προς αρνάκια κατσικάκια, γουρουνάκια, μοσχαράκια.

Γιατί βρε πουλάκια μου υποφέρετε όταν σας σφάζουν; Γιατί δεν έχετε σαν πρότυπο σας το Χριστό που και αυτός σαν αμνός του Θεού θυσιάστηκε για να άρει τις αμαρτίες του κόσμου. Υπέφερε αγόγγυστα το μαρτύριο για το καλό της ανθρωπότητας. Το ίδιο αγαπημένα μου να κάνετε και σεις, αφού για το καλό της ανθρωπότητας θυσιάζεστε!

Τι το θέλετε να αντιστέκεστε όταν το σφαγείο μυρίζει θάνατο από παντού; Τι το θέλετε να αντιστέκεστε, αφού πρώτα έχετε δει τα αδερφάκια σας, να τα κλωτσούν να τα σέρνουν στη σφαγή, να τους κόβουν το κεφάλι, να λούζονται στο αίμα τους μουγκρίζοντας. Εσείς γιατί να κοιτάζετε εκεί; Γιατί να ακούτε; Εσείς το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να σκεφτόσαστε ότι η σφαγή σας γίνεται για το καλό του ανθρώπου. Να κρατάτε τον πόνο σας, να στέλνετε μέσα στο κορμάκι σας τα τελευταία σας μουγκρητά, να μην ακουστούν. Γιατί διαφορετικά οι καλές προθέσεις του σφαγέα αλλάζουν, νευριάζει, και σας φέρεται ακόμα χειρότερα σας ποδοπατά, βλαστημά, «καταραμένο τώρα θα σε φτιάξω», σας στρουφίζει το μαχαίρι, και μπορεί από τα νεύρα του να πάθει και τίποτα. Και είναι κρίμα. Γιατί είναι ευαίσθητος άνθρωπος και στην υπηρεσία των ανθρώπων. Έχει και οικογένεια να ταΐσει. Ενώ εσένα η μάνα σου η προβατίνα αν βελάζει απαρηγόρητη, η γελάδα αν μουγκρίζει για το μοσχαράκι που της πήραν, ποιος δίνει σημασία. Και το σώμα σας από το σοκ μπορεί να γεμίσει ουσίες επικίνδυνες και ανθυγιεινές. Και αυτό είναι πολύ κακό για την υγεία αυτών που θα το φάνε. Και ο καημένος ο χασάπης καλός άνθρωπος κι αυτός και με αλλεργία όταν βλέπει αίμα, τι να κάνει όταν έρχεται ο κύριος ή η κυρία και του ζητούν καλό κρέας και υγιεινό και βιολογικό, γιατί έχουν και μικρά παιδιά και πρέπει να πάρουν καλή πρωτεΐνη, για να έχουν δύναμη να μπορούν να παίζουν, ενώ εσείς πουλάκια μου πατούσατε το χορτάρι στο λιβάδι και το καταστρέφατε, και μπαίνατε και στο περβόλι του γείτονα. Αυτά για το καλό σας.

Ο αιμοδιψής ραβίνος.

Δείτε τι αναφέρει ο γνωστός ραβίνος, Μορδεχάι Φριζής, για την εβραϊκή σφαγή κοσέρ ή  χαλάλ, όπως την ονομάζουν οι μουσουλμάνοι, σύμφωνα με την οποία τα ζώα σφαγιάζονται χωρίς αναισθησία και υποφέρουν


    Προς το ραβίνο: Βρε κομπλεξικέ με ποιο δικαίωμα μας λες ότι δεν είμαστε φιλόζωοι. Να χέσω και σένα παλιοκαθήκι και τη θρησκεία σου, και κάθε θρησκεία, χριστιανισμό, ιουδαΐσμό μουσουλμανισμό. Βγάλε γελοίε το σκατό που φοράς στο κεφάλι σου ανόητε που ήρθες να μας κάνεις κήρυγμα για θεούς και θρησκευτικές συνήθειες σφαγής και να μας απειλείς. Τα ζώα μας ενδιαφέρουν αφού τα τρώτε Χριστιανοί ή Εβραίοι, να πεθαίνουν τουλάχιστον όσο πιο ανώδυνα. Είσαι κομπλεξικός και άπονος, και φαίνεσαι και από αυτά που λες, γιατί μόνο οι θρησκευτικές κουταμάρες που έχεις μέσα στο κεφάλι σου, σε ενδιαφέρουν. Για αυτό επειδή είσαι άπονος και βάζεις πιο πάνω από τον πόνο τα σκατά που πιστεύεις, στρεψοδικείς, και τη φιλοζωία την κάνεις δήθεν αντισημιτισμό. Θέλετε βάρβαροι να τρώτε κοσέρ ή όπως διάολο θέλετε να το λέτε και τα ζώα να τα σφάζετε χωρίς αναισθησία, γιατί θέλετε αίμα να τρέξει που να σας πνίξει καθάρματα. Έχω τρελαθεί με αυτά που σ᾿ ακούω να λες και είσαι από τους πιο μισητούς ανθρώπους που έχω δει. ΒΑΡΒΑΡΕ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΕ.
    Τα παραπάνω τα έχω γράψει στο YouTube όταν είδα το βίντεο και με τρέλανε. Σήμερα που το ξαναείδα πιό ήρεμος, δεν αλλάζω τίποτα γιατί ο "τυπάκος" μια και του αρέσει η λέξη να τη χρησιμοποιεί για να υποτιμήσει τους Έλληνες φιλόζωους είναι πολύ προκλητικός. Δεν έχω κανένα αντισημιτισμό ούτε πιστεύω οι άλλοι φιλόζωοι, ο πόνος των ζώων μας ενδιαφέρει, αλλα μια και είναι τόσο προκλητικός θα του πω ότι έχω διαβάσει και Αμος Οζ και Γεοσούα οι οποίοι είναι σίγουρο ότι δεν συμμερίζονται το σκοταδισμό της θρησκείας τους και τις τρυφερές λατρευτικές τους σφαγές για τα ζώα. Είμαστε στο σημείο που αντί να φωνάζουμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ να φωνάζουμε ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΜΕ ΠΟΝΟ. Ο άπονος ραβίνος επικαλείται κάθε λεπτό "με τη βοήθεια του Θεού". Που ήταν ο Θεός του όταν οι πρόγονοι του έγιναν ολοκαύτωμα από τους Ναζί; Η λογική δεν διδάσκει. Το μόνο του επιχείρημα με βάση είναι οι Χριστιανικές σφαγές των αρνιών το Πάσχα. Φωνάζουμε και για αυτές αλλά ποιός μας ακούει. Είμαι σίγουρος ότι και τις σφαγές κοσέρ θα τις περάσουν και στην Ελλάδα της Υποτέλειας με το τζαμπουκά τους. Όσο για το ότι σε λίγο θα τους απαγορέψουμε και την περιτομή, τυπάκο σου επιτρέπουμε να το κόψεις όλο. Αλλά η ιστορία είναι μακριά και συστήνω στον "τυπάκο" αφού ξέρει Ελληνικά να διαβάσει το διήγημα αν δε το έχει διαβάσει, "ΣΑΜΠΕΘΑΪ ΚΑΜΠΙΛΗΣ" του Δημήτρη Χατζή από το βιβλίο "ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ ΠΟΛΗΣ". Χωρίς κανένα αντισημιτισμό μόνο πόνο για τα ζώα.

Τα αγνά........ πασχαλινά έθιμα!

Κικής Δημουλά, «Πάσχα στο φούρνο»

Βέλαζε το κατσίκι επίμονα βραχνά.
Άνοιξα το φούρνο με θυμό τί φωνάζεις είπα
σε ακούνε οι καλεσμένοι.
Ο φούρνος σου δεν καίει, βέλαξε
κάνε κάτι αλλιώς θα μείνει νηστική
χρονιάρα μέρα η ωμότητά σας.

Έβαλα μέσα το χέρι μου. Πράγματι.
Παγωμένο το μέτωπο τα πόδια ο σβέρκος
το χορτάρι η βοσκή τα κατσάβραχα
η σφαγή.

Κική Δημουλά: Ενός λεπτού μαζί.


    Τα αγνά έθιμά μας

    Πόσα χρόνια και πόσες γενιές πρέπει να περάσουν για να σπάσει η ευαισθησία το σκληρό τσόφλι βαρβαρικών εθίμων και θρησκευτικών δοξασιών, και να σταματήσει η ατέλειωτη σφαγή και το ξεφάντωμα γύρω από το άψυχο κορμάκι ενός αρνιού, ενός κατσικιού. Ζεϊμπεκιές, κλαρίνα, και τσάμικα. Αρνάκια και κατσικάκια, από τα πιο "τρυφερά και άκακα πλάσματα της φύσης", που οι βιοτεχνίες θανάτου και οι κτηνοτροφίες τα ετοιμάζουν, τα αποσπούν βίαια από τη μάνα τους, χωρίς ούτε καν τα ίδια να νιώσουν γιατί ήρθαν στη ζωή, μωρά ενός κόσμου "απωθημένου". Πως θα τους φαίνονταν όλων αυτών των βαλαντωμένων εθιμοτυπικών το «ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΜΩΡΟ ΣΤΗ ΣΟΥΒΛΑ»; Αμέσως τα ανακλαστικά τους θα ξυπνούσαν, και πολύ σωστά θα τους έβγαινε ο αποτροπιασμός και η βδελυγμία στο άκουσμα του. Θα μου πείτε το μωρό είναι άνθρωπος έχει μαμά και μπαμπά, ενώ τον πόνο της προβατίνας που της παίρνουν τα δικά της μωρά...με αυτό θα ασχολούμαστε τώρα; Οι περισσότεροι όμως βαλαντώνουν ούτε καν με ένοχη συνείδηση στη ωμή βαρβαρότητα. Πως όμως έχεις το δικαίωμα να διεκδικείς τον πόνο για τα ανθρώπινα, όταν δεν συμμερίζεσαι τον πόνο για τα άλλα πλάσματα της φύσης και μάλιστα μιας φύσης " σκληρής και ανελέητης για τα ίδια τα πλάσματα της".
    Αλλά τι να περιμένεις όταν οι κρατούντες, με ρηχότητα σκέψης και ευαισθησίας πατρονάρουν με την παρουσία τους αυτά τα βαρβαρικά έθιμα, και γιορτές και τελετές άδειες περιεχομένου, αυταπάτες αιώνων περί θεού, αναστάσεως κυρίου, φωτός αληθινού ,αληθώς ανέστη κ.λ.π. τσουγκρίζουν και κανένα αυγό, (να τους δείξει μετά και η τηλεόραση) και ο πόνος για το σουβλισμένο, ούτε από το μυαλό τους δεν περνάει.


Ἀπολογία στὰ Ζῶα - Ζαχαρίας Παπαντωνίου


 

Ἀπολογία στὰ Ζῶα

Σὰν ἀλαργεύουν ἀπὸ μὲ γεμάτοι τρόμο οἱ γάτοι
θαρρώντας ποὺ ἀπαντήθηκαν μὲ φοβερὸ διαβάτη
ἂς ἦταν, Θέ μου, δυνατὸ νὰ βγοῦνε ἀπ᾿ τὴν ἀπάτη.

Ὁ ἴσκιος ποὺ τρέχει νὰ χαθεῖ παράμερα τοῦ δρόμου
μέσ᾿ στὰ βαθειὰ μεσάνυχτα ποὺ πάω στὸ φτωχικό μου
νὰ τὄξερε τί ἀνάξιος ὁποὖμαι τέτοιου τρόμου!

Μὲ τῶν προγόνων τους θὰ ζοῦν τὰ θολωμένα φρένα
καὶ τρέμουνε τὸν ἄνθρωπο τὰ ζῷα τ᾿ ἀγαπημένα
ἴσως κι ἐγώ, σκληρὸ παιδί, νὰ τἆχα ἀδικημένα.

Μὰ τώρα ποὔχω μέσα μου ἐλέους κι ἀγάπης βρύση
πολλῶν ψυχῶν τὰ κρίματα μποροῦσε νὰ τὰ σβήσει
στῆς γάτας τὸ γουναρικὸ τὸ χάδι μου ἂν γλυστρήσει.

Στὴ μοναξιά μας τὴν ἱερὴ καὶ τὴ βαθειὰ ἡσυχία
ὅταν ἐκείνη ἀργοπατεῖ στὰ μάταια τὰ βιβλία
δὲν εἶναι ἡ σιωπή μας νοῦς, ὁ λόγος ἀνοησία;

Βουβὴ ἡ ἁφή, μὰ νόημα κι ὑπομονὴ γεμάτη
χαϊδεύοντας τὴ ράχη τοῦ γυρτῆ, ἁπαλή, χνουδάτη,
μιλεῖ τοῦ ζῴου γιὰ τὴ φριχτὴν ἀνθρώπινην ἀπάτη.

Ἂς ἦταν ἡ ἀσημότερη κι ἡ πιὸ κυνηγημένη
στὸ κρύο! τὴ νύχτα! ἀπὸ στενὸ σοκάκι μαζεμένη
ἀπὸ τὶς δοῦλες καὶ τὶς γριὲς ἀναθεματισμένη

ἀπὸ τὸ πετροβόλημα παιδιῶν φοβερισμένη
γιὰ ζεστασιά! γιὰ μίλημα! γιὰ χάδι πεινασμένη
αὐτὴ ποὺ θάτανε γραφτὸ νὰ κάμω εὐτυχισμένη!


"Τὰ ζῶα"  Ιωάννης Πολέμης


Τὰ ζῶα

Ποτὲ δὲ θὰ πειράξω
τὰ ζῶα τὰ καημένα,
μὴν τάχα σὰν ἐμένα
κι ἐκεῖνα δὲν πονοῦν;

Θὰ τὰ χαϊδεύω πάντα,
προστάτης τους θα γίνω.
Ποτὲ δὲ θὰ τ᾿ ἀφήνω
στοὺς δρόμους νὰ πεινοῦν.

Ἀκόμα κι ὅταν βλέπω
πὼς τὰ παιδεύουν ἄλλοι,
ἐγὼ θὰ τρέχω πάλι
μὲ θάρρος σταθερό,

θὰ προσπαθῶ μὲ χάδια
τὸν πόνο τους νὰ γιάνω
κι ὅ,τι μπορῶ θὰ κάνω
νὰ τὰ παρηγορῶ.


ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟΝ.

17/05/2017

    Το Νομικό Συμβούλιο του κράτους με πλειοψηφία 6 προς 4 γνωμοδότησε υπέρ της σφαγής των ζώων χωρίς αναισθησία για να βοηθήσει την κυβέρνηση, να κανει τα χατήρια των βάρβαρων ισλαμιστών και σιωνιστών, και να ανοίξει η αγορά ΚΟΣΕΡ και ΧΑΛΑΛ για τα βιτζιόζικα υποανάπτυκτα θρησκευόμενα ανθρωποειδή της μέσης Ανατολής. Τις Θρησκευτικές και λατρευτικές δοξασίες που διακηρύσσει η Ευρωπαϊκή ένωση ότι σέβεται εν ονόματι δήδεν της Δημοκρατίας και της Ελευθ...ερίας, τις γράφω στα παλαιότερα των υποδημάτων μου για να μη τίποτα άλλο.Τον πολιτισμό, την ευαισθησία και την υπερηφάνεια της Ελλάδας τίμησαν με την μειοψηφίσασα απόφαση τους στο Νομικό συμβούλιο, ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ που συμμετείχαν και ένας από τους επτά άνδρες. Τιμή λοιπόν στο γυναικείο φύλλο που έδειξε πως οι άνδρες δεν είμαστε τόσο πλούσιοι σε αισθήματα, όσο αυτές. Θα γράψω και τα μικρά τους ονόματα που δεν φαίνονται στο σκεφτικό της μειοψηφίας: Βασιλική Τύρου, Γαρυφαλλιά Σκιάνη, Ευαγγελία Σκαλτσά, και τον μοναδικό άντρα τιμή του, Νικόλαος Δασκαλαντωνάκης. Το κείμενο που έχουν συντάξει είναι ένα εκπληκτικό κείμενο, που αποπνέει αύρα πολιτισμού, Φιλοσοφική θεώρηση για τη συνύπαρξη όλων των πλασμάτων. Ένα συγκινητικό μανιφέστο για τη μοίρα των ζώων. « Το ζώο δεν μπορεί να αξιώσει τίποτε» γράφουν. «Επαφίεται στην Πολιτεία να προστατεύσει αν όχι τη ζωή τους, τουλάχιστον τον ανώδυνο θάνατο τους». Μπράβο και στους τέσσερεις. Τιμήσατε την Ελλάδα. Το μικρό σε μέγεθος κείμενο σας, αλλά ξέχειλο από αληθινά αισθήματα, έχει τη θέση του στα βιβλία για να φέρνει τους μαθητές στο πυρήνα της ανθρωπιάς του πολιτισμού και της ευαισθησίας, για όλα τα πλάσματα που για λίγο χρονικό διάστημα μοιραζόμαστε μαζί αυτόν τον κόσμο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, κι ας μη το μάθετε ποτέ, γιατί δίνετε κάποιες ελπίδες σε όλους εμας και εσας, που αγωνιζόμαστε για τα ανύπαρκτα δικαιώματα των ζώων. Και μια παρέκλιση. Ήθελα να ξέρω ο πρωθυπουργός ένας νέος άνθρωπος και με μια νέα γυναίκα τι εξηγούν στα παιδιά τους, ότι τα ζώα πρέπει να θανατώνονται μέσα στον πόνο και την αγωνία; Παρακάτω ή γνωμοδότηση της μειοψηφίας.


Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
«Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας»

Γράφω εγώ: «Θρήνος για όλους του ταύρους ........


Το 1971 ο Σταύρος Ξαρχάκος μελοποιεί το ποίημα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα «Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας», (μετάφραση Νίκου Γκάτσου), που ο Λόρκα το έγραψε, θρηνώντας το θάνατο του φίλου του, ταυρομάχου από την Ανδαλουσία το 1934.

    Από παλιά σκέφτομαι: Το θάνατο των χιλιάδων ταύρων που βασανίζονται βάναυσα από τους ταυρομάχους, προς τέρψη των αιμοδιψών θεατών, ποιος θα τον τραγουδήσει. Αυτοί δεν χρειάζονται ωδές. Μόνο μια ζωή θέλουν. Κάποια φορά υπάρχει δικαιοσύνη.... Λόρκα, Γκάτσος, Ξαρχάκος, Κατράκης, θρηνολογούν για ένα βάρβαρο.
    Η τέχνη έχει αυτάρκεια, σαν ποίηση σαν μουσική, κι ας στερείται ηθικές αξίες;
    Στο σημείωμα του διαχειριστή του βίντεο διαβάζω: «Στο Πίνο Μοντάνο, το απέραντο κτήμα του ταυρομάχου στα περίχωρα της Σεβίλλης, συγκέντρωνε τους σπουδαιότερους Ισπανούς ποιητές του καιρού του, μαζί και τον Λόρκα, με τον οποίο συνδέθηκε με δυνατή, αληθινή κι αδιατάρακτη φιλία. Όλοι τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν σαν ένα φιλόξενο, ευαίσθητο, ιπποτικό κι ανοιχτόκαρδο προστάτη της νεότερης γενιάς των ποιητών»
    Σκέφτομαι: Διαφορετικού είδους η ευαισθησία στην Ισπανία, όσο και αν οι ταυρομαχίες ανήκουν στις παραδόσεις της; Από πότε η ποίηση συγχρωτίζεται με τη βαρβαρότητα, με το αίμα ενός άκακου ζώου που το βασανίζουν μέχρι θανάτου. Έχει αλλάξει από τότε η πρόσληψη από την ευαισθησία μας ή έστω πολλών, του ακραίου βασανισμού ενός ζώου.
    Αποσπάσματα από το ποίημα:

    «Θέλω έναν θρήνο να μου ειπούν να μοιάζει σαν ποτάμι
    Με καταχνιές ανάλαφρες και δασωμένες όχτες
    Μακριά να πάρει το κορμί του Ιγνάθιο, ώσπου να σβήσει
    Χωρίς ν' ακούει το ανάσασμα το καυτερό του ταύρου.»

    «Τι ταυρομάχος στην αρένα!
    Τι βράχος πάνω στα βουνά!
    Τι απαλός με τ' άγρια στάχυα» (Σχόλιο δικό μου: απαλός με τα στάχυα, μακελάρης με τον ταύρο).

    «Αίμα του Ιγνάθιο παγωμένο!
    Αηδόνι στην καρδιά του μέσα. Όχι!
    Δε θέλω να το βλέπω!
    Δεν είναι ανθός να το χωρέσει
    Και χελιδόνια να το πιούνε
    Πάχνη αστεριών να το κρυώσει
    Τραγούδι και κρινοπλημμύρα
    Και κρύσταλλο να το ασημώσει. Όχι!
    Δε θέλω να το βλέπω!»

    «Πέντε η ώρα που βραδιάζει
    πέντε ακριβώς, την ώρα που βραδιάζει
    φέρνει έν' αγόρι το νεκροσέντονο
    πέντε η ώρα που βραδιάζει.»

    Αγιογραφία χωρίς να υπάρχει άγιος! Γράφω εγώ.
    Πέντε η ώρα που βραδιάζει πέντε ακριβώς για όλους τους ταύρους..........

Ο ΑΙΜΟΔΙΨΗΣ ΡΑΒΙΝΟΣ ΞΑΝΑΚΤΥΠΑ..... ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΗΣ.

Δες τε το βίντεο ενός εβραίου ραβίνου καθικιού που τον έχω σκυλοβρίσει σε προηγούμενη ανάρτηση, ενός ηλίθιου άπονου, που στο μυαλό του μέσα έχει μόνο τα σκατά της θρησκείας και τα σκουπίδια τού θεού του, ο οποίος ξεφτιλισμένος θεός του, (ένα ανύπαρχτο δηλαδή επινόημα που έχουν χώσει μέσα στο κεφάλι του και αυτός και όλοι οι θρησκευόμενοι αντί για κόκκο λογικής), έχει ο θεός του λοιπόν λέει καθορίσει και την ιεραρχία των πλασμάτων, και τις θρησκευτικές σφαγές,και μας προαναγγέλει το κάθαρμα, ότι όταν φτιάξουν το θυσιαστήριο θα κάνουν και λατρευτικές θυσίες ζώων. Ο καθένας και η ζούρλια του αλλά τα ζώα τα άμοιρα τι φταίνε. Επιχαίρει το καθήκι, επειδή η ξευτιλισμένη Ελληνική κυβένηση, υπέγραψε την απόφαση της λατρευτικής σφαγής των ζώων χωρίς ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗ, η οποία μάλιστα είναι παράνομη κατα το Ελληνικό Σύνταγμα και το Ν.1197/81. Μας έχουν πνίξει η βαρβαρότητα και η ηλιθιότητα, κια μάλιστα με "θεϊκή" βούλα.