Laura 

Λάουρα Laura  David Hamilton

Laura, les ombres de l'été

Σκηνοθέτης:    Ντέηβιντ Χάμιλτον  (David Hamilton)

Φωτογραφία:  Μπερνάρ Νταλενκούρ

Σύνθεση μουσικής: Patrick Juvet
Παίζουν:  Ντόν Ντούνλαπ,(Dawn Dunlap)

                  Μοντ Άνταμς      (Maud Adams)
                  Τζέιμς Μίτσελ     (
James Mitchell)

                  Τιερί Ρεντλε        (Thierry Redler)

Μοντ Άνταμς      (Maud Adams)
Μοντ Άνταμς (Maud Adams)
Ντόν Ντούνλαπ,(Dawn Dunlap)
Ντόν Ντούνλαπ,(Dawn Dunlap)
Τζέιμς Μίτσελ     (James Mitchell)
Τζέιμς Μίτσελ (James Mitchell)

Όταν η ομορφιά των εικόνων είναι τόση μεγάλη, πρέπει στη αναφορά μιας ταινίας αυτές να έχουν τον πρώτο λόγο. Ο Χάμιλτον ήταν ένας άνθρωπος που κουβαλούσε μέσα του την αγάπη για την ομορφιά  και αυτονόητο συνακόλουθα για την ερωτική ομορφιά,  την όμορφιά στην πρώτη της Άνοιξη (για αυτό που έχει κατηγορηθεί τόσο πολύ)  αλλά όχι μόνο, γενικά την ομορφιά. Όλα τα πλάνα του είναι σπάνιας αισθητικής, ήξερε να μεταμορφώνει και τα πιο κοινά  αντικείμενα, σε γοητευτικά, με χρώματα με ταίριασμα που να χορταίνουν τα μάτια. Οι εικόνες του  θα κρατούν αθάνατη αυτή την ομορφιά, προίκα για αυτούς που θα έρχονται και όταν όλοι θα έχουμε φύγει κι αυτοί που τον κατηγόρησαν και ίσως τον έσπρωξαν και στο θάνατο. 

Ο Πολ (Τζέιμς Μίτσελ) είναι ένας  γλύπτης γνωστός για τα γλυπτά του που αναπαριστούν γυμνά νεαρά κορίτσια. Όταν συναντάει την παλιά του ερωμένη Σάρα (Μοντ Άνταμς) και την κόρη της Λάουρα (Dawn Dunlap) σε ένα μάθημα μπαλέτου, γοητευμένος από την ομορφιά της Λάουρα, ζητάει από τη Σάρα να την αφήσει να ποζάρει γι' αυτόν. Η Σάρα αν και παντρεμένη πλέον, αισθάνεται ζήλια που ο παλιός εραστής της προτιμάει την κόρη της από την ίδια και του λέει ότι η μικρή δεν ενδιαφέρεται ενώ στην πραγματικότητα η Λάουρα είχε ενθουσιαστεί με την ιδέα. Σαν εναλλακτική λύση η Σάρα φωτογραφίζει τη Λάουρα γυμνή και δίνει τις φωτογραφίες στο Πολ προκειμένου να φτιάξει το γλυπτό. Μια φωτιά σε μια έκθεση όμως θα στερήσει το φως από τον Πολ, που δεν μπορεί πλέον να ολοκληρώσει το άγαλμα. Η Λάουρα επισκέπτεται τον Πολ και τον βοηθά να τελειώσει το γλυπτό αφήνοντας τον να ψηλαφίσει το γυμνό κορμί της. Θα ακολουθήσει η ερωτική τους συνεύρεση  Tο επόμενο πρωινό  η μητέρα της Λάουρα θα την βρει να κοιμάται ευτυχισμένη, με την γλυκάδα του έρωτα  μέσα της. Η  Σάρα φιλάει το νυκτικό της κόρης της για να πάρει λίγο από το άρωμα του παλιού έρωτα της, και δείχνει να καταλαβαίνει την κόρη της για την ερωτική της ευτυχία.

H Λάουρα ακολούθησε μετά την τεράστια επιτυχία της πρώτης ταινίας του Χάμιλτον, Bilitis (1977). Όπως ακριβώς και στην πρώτη του ταινία ακολουθεί το ίδιο στυλ. Η ταινία είναι μια ακόμα αφορμή για να κάνει αυτό που ξέρει τόσο καλά, να φωτογραφίζει αισθαντικά νεαρά κορίτσια σε τολμηρές πόζες και να δημιουργεί άριστες οπτικά συνθέσεις. Η ιστορία δεν καταφέρνει να δώσει ψυχή στο κατά τα άλλα άρτιο φιλμ, ενώ οι ερμηνείες βρίσκονται σε δεύτερο πλάνο.

Ο κεντρικός ήρωας της ταινίας, όπως και στο Bilitis είναι καλλιτέχνης  μεγαλύτερος σε ηλικία από το αντικείμενο του πόθου του. Είναι πολύ πιθανόν ο Χάμιλτον να έβλεπε κομμάτια του εαυτού του σε αυτούς τους ήρωες. Επιπλέον στην αρχή της ταινίας ο Χάμιλτον χρησιμοποιεί ένα από τα πιο αγαπημένα του μοτίβα, το μπαλέτο, που αποτελεί και το κεντρικό θέμα σε ένα από τα πρώτα φωτογραφικά του λευκώματα, το La Danse (1972).