Havoc 

Η ομορφιά και η χάρη δε θέλουν λόγια.
Η ομορφιά και η χάρη δε θέλουν λόγια.

Havoc (2005) Σκοτεινός Κόσμος

Σκηνοθεσία: Μπάρμπαρα Κοπλέ ( Barbara Kopple)
Σενάριο: Τζέσικα Καπλάν -  Jessica Kaplan (1979-2003), στη μνήμη της οποίας είναι αφιερωμένη η ταινία.
Πρωταγωνιστούν:  Ανν Χαθαγουέϊ  (Anne Hathaway) 
Μπγιού Φίλλιπς   (Bijou Phillips)
Φρέντι Ροντρίγκεζ  (Freddy Rodriguez) .

Η Λευκή συμμορία ετοιμάζεται για δράση.
Η Λευκή συμμορία ετοιμάζεται για δράση.
Η Άλισον εγκαταλείπει στη μέση.
Η Άλισον εγκαταλείπει στη μέση.
Η αντιδραση της Έβελιν,
Η αντιδραση της Έβελιν,
Η Άλισον μπροστά στην κάμερα του κινηματογραφιστή.
Η Άλισον μπροστά στην κάμερα του κινηματογραφιστή.
Έφηβοι και έφηβες πλουσιόπαιδα του Λος Άντζελες που πλήτουν!!!... Οι γονείς περί άλλα τυρβάζουν. Βασιλιάς το χρήμα.  Το γαμήσι μάλλον το υποτιμούν ή το ᾿χουν ξεπεράσει (η Άλισον - Ανν Χαθαγουέι-κάνει τσιμπούκι στον αρχηγό συμμορίας στις πρώτες σκηνές της ταινίας) και δεν τους φτάνει, έχουν ανησυχίες και φτιάχνουν συμμορίες, για να περνάει η ώρα και όπου βγάλει, γιατί τους λείπει και το μυαλό. Μια παρέα κοριτσιών από τη συμμορία, μετά τον εξεφτελισμό του αρχηγού της δικής του συμμορίας, από μια άλλη συμμορία εμπόρων ναρκωτικών (αυτοί δεν παίζουν), τους πλησιάζει για να αναβαπτιστούν. Οι δύο έφηβες της παρέας, αφού έχουν δοκιμάσει ότι οινόπνευμα υπήρχε, δέχονται να γίνουν μέλη, με τον όρο να ρίξουν τα ζάρια, και όποιο αριθμό φέρουν με τόσους λεβέντες της συμμορίας να πάνε (όχι θα άφηναν έτσι τέτοια μανούλια). Η Άλισον δοκιμάζεται για την είσοδο στη συμμορία, αλλά εγκαταλείπει τον αγώνα. Η  Έβελιν (Μπγιού Φίλλιπς) αφού πρώτα δείχνει πως το κατέχει καλά το σπορ, και προχωρεί προς τη νίκη,  πνίγεται από τις καταπιεσμένες ενοχές και προσποιείται; το πιστεύει; βιασμό ή αντιδρά επειδή κάποια στιγμή βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πυρά. Άστυνομία, γονείς, συλλήψεις, αλλά η φίλη της, η Άλισον, προκειμένου να προλάβει το μακελειό ανάμεσα στις δύο συμμορίες, λέει την αλήθεια. Παρ᾿ όλα αυτά η λευκή σπείρα θέλει το αίμα της πίσω για το βιασμό, και η συμμορία των εμπόρων να εκδικηθεί για τους δικούς της που έχουν συλληφθεί, και το έργο κλείνει με ένα πυροβολισμό, κάποιος έφαγε το κεφάλι του.

Και η Άλισον μπροστά στην κάμερα ενός ερασιτέχνη κινηματογραφιστή, ο οποίος κατέγραφε σκηνές από τη ζωή των συμμοριών λέει: «Εννοώ, ουσιαστικά... είμαι ένα παιδί... με καλούς βαθμούς. Αλλά μπορείς να χαραμίσεις πολύ χρόνο για τέτοια πράματα... τα οποία τα θεωρείς σημαντικά... για δύο δευτερόλεπτα. Εννοώ, πως αν μας δώσεις μια στιγμή... επικοινωνίας... μια αληθινή στιγμή... είναι σαν ξαφνικά... να έχουμε όλη τη γνώση του κόσμου. Κι αυτοί είμαστε εμείς. Αυτό είναι ότι υπάρχει για 'μας».
«Άρα... είναι ένας επίλογος»; τη ρωτάει ο κινηματογραφιστής.
«Αυτό είναι» απαντά η Άλισον.

Την ταινία αξίζει να τη δεί κανείς, όπως άλλωστε έκανα και γω για αυτό το κορίτσι, που λέγεται Ανν Χαθαγουέι, υπέροχο πλάσμα !!!!